Rouw na het overlijden van een broertje of zusje

Rouwverwerking bij kinderen

Ook kinderen kijken uit naar de geboorte van hun broertje of zusje en leggen vaak al tijdens het begin van de zwangerschap contact met het ongeboren kindje in mama’s buik.  Ze dromen over samen spelen, samen plezier maken, samen met mama en papa hun broertje of zusje verzorgen, samen in bad,….

En dan plots, vertelt er iemand, dat het broertje of zusje waar ze zo hebben naar uitgekeken gestorven is.  Dat ze niet meer samen zullen kunnen spelen, ravotten, …  Papa en mama zijn verdrietig, huilen, …  thuis is het stil.  En dan ….

Op die moment is het ook voor kinderen belangrijk dat ze zich niet buitengesloten voelen.  Dit is iets wat ook hen aangaat.  Ze worden best zoveel mogelijk betrokken, zodat het verlies voor hen tastbaar en daardoor ook begrijpelijk wordt.

Kinderen rouwen, net als volwassenen.  Ze reageren echter op een manier die eigen is aan hun leeftijd en ontwikkeling.  Kinderen zijn dan ook niet in staat om lange tijd met verdriet bezig te zijn, daarom vermijden ze het ook vaak.  Spelen is dan voor kinderen de meest natuurlijke manier om te communiceren over hun rouw en verdriet.  In spel kunnen ze zich op een veilige manier uiten.

Het is ook voor kinderen belangrijk dat ze de ruimte krijgen om met hun verdriet bezig te zijn, dat ze juiste informatie krijgen over de dood van hun broertje of zusje en dat ze de tijd krijgen die nodig is om het overlijden te begrijpen en afscheid te nemen.  Hierbij kan speltherapie een belangrijke ondersteuning bieden.

 

 

referenties:

Keirse,M. (2009). Kinderen helpen bij verlies.  Een boek voor al wie van kinderen houdt.  Tielt: Lannoo.

UA-31171174-1